بررسی مکمل های ورزشی

افرادی که ورزش را فقط به عنوان سلامتی انجام می دهند مصرف مواد مکمل به عنوان یک ضرورت توصیه نمی شود مگر در صورتی که کمبودی در بدن آن ها تشخیص داده شود. تشخیص می تواند آزمایشگاهی و یا بالینی باشد. مکمل کامل کننده مواد غذایی است. فردی که غذای کامل مصرف می کند نیازی به مصرف مکمل ندارد.

اما ورزشکارانی که فعالیتی خارج از ارف بدنی دارند یعنی ورزش بیش از حد، ورزشی برای افزایش حجم بدن، ورزش برای قهرمانی و ورزشکار حرفه ای که این افراد از یک ورزشکار عادی به مراتب فعالیت های سنگین بدنی بیشتری دارند ممکن است غذاهای طبیعی جواب گو نیاز های بدنی آنان نباشد. قبل از این که ای افراد علایم بالینی پیدا کنند لازم است که یک سری مواد غذایی به عنوان مکمل در کنار وعده اصلی غذایی آنان مصرف شود.
این مکمل ها می توانند پایه ای از کربوهیدرات ها،پروتئین ها و یا ویتامین ها داشته باشند. باید به یاد داشت که هر نوع مواد غذایی به صورت کاملا خالص  زیان بار است. پس بهتر است که از مکمل ها به صورت مستمر و به عنوان جایگزین غذای اصلی استفاده نشود.

توصیه فدراسیون جهانی پزشکی ورزشی به تمام ورزشکاران :
ابتدا حجم غذایی طبیعی کافی را مصرف کنند و سپس با راهنمایی مربی و با تشخیص پزشک مکملی را که به آن نیاز دارند تهیه کرده و مصرف کنند.

چه نوع مکملی را مصرف کنیم؟
با توجه به هدفی که از تمرین خود دارید مشخص می شود. به عنوان مثال ورزشکار رشته دو میدانی که نیاز به سرعت بالاتری دارد حداقل مکمل هایی حاوی 200 میلیگرم فسفر روزانه برایش توصیه می شود.

مکمل ها را از کجا می توان تهیه کرد؟
در جمهوری اسلامی ایران فروش مکمل ها و دارو ها به عهده دارو خانه های دارای مجوز از وزارت بهداشت، درمان و آموزش پزشکی است که تهیه هر نوع ماده مکمل خارج از فضاهای داروخانه که تحت نظارت کامل وزارت بهداشت هستند اصلا توصیه نمی شود.